He left this world leaving cries in other's lives

-
sketch credits:- Vinita Shinde (thank you for surprising me with this)
[This blog is for a man who's really strong but at some point, he left all his faith and was overburden and stressed, also unable to share his tensions and stress to someone because he was never taught that it's equally important to express yourself if not tears then with words at least.]


He left this world leaving numbness in other's lives.

He left tears in his mother's eyes who has taken unbearable pain to give him life, to welcome him in this amazing world. 
He left tears for his father who has taken hard efforts to make him a great man, who has seen hundreds of dreams for him. 
He left his siblings in shock who were his support system and closest friends, 
He left sadness to his cousins to whom he has taught riding a bike while dropping them to the school. 

He left them all, He is a memory now. 

Why did he left this world and left questions behind?
His mother had become strict to him was that the reason? 
His father wanted him to be an independent, responsible person and the earning source of their family was the reason? 
His siblings wanted him to share hands in caring for their families was the reason? 
His love was supporting him but he didn't realize it and now she's broken.

That's common expectations, right? Then what made him left this world so easily. Why didn't he feel the love, care they had for him and just saw the burden and frustration...

He left this world being a memory to all. Why didn't he thought that he's not weak to end his life for others but he is strong to live his life for his own? Life has it's meaning and value attached to it and if you don't see it then you've to make it meaningful, you've to have add some value to it. You just can't give up and quit things easily. You can't leave behind sorrows for others. 

Keep expectations from your dear ones but don't pressurize them to make it true. They'll complete it sooner or later, everyone is different, they take their own time to make it true. Don't compare them with someone, their success stories to have hardships. Don't suppress their dreams, let them come true.

Comments

  1. AshishAugust 26, 2020 at 3:37 AM

    So sad story๐Ÿ˜ž... Amazing thoughts ๐Ÿ˜❤

    ReplyDelete
    Replies
    1. RAKSH��September 19, 2020 at 9:36 AM

      Indeed. It's you who inspired me to write about this.๐Ÿ’๐Ÿ˜Œ Keep loving ❣️✨๐Ÿค—

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Parallels That Never Met

-
Nimish and Gautami dropped Kaaya at her aunt's place. Since they all had to prepare for Kaaya's birthday surprise, they had to lie to her. Samartha was tasked with keeping Kaaya busy at home, and she succeeded. Meanwhile, Gautami and Nimish arrived at Kriya's place. Akaay was busy with his work while Kriya, Nimish, and Gautami were gossiping. Gautami and Kriya didn’t get along well, as they envied each other’s closeness with Kaaya. However, they pretended to be cordial. The doorbell rang—it was Aaji and Aajoba returning from their trip. They needed help with their luggage, so Nimish and Kriya went to assist them. Unfortunately, Gautami was left alone with Akaay. She roamed around the house while Akaay finished his work and came out, shocked to find Gautami alone. “Oh, I’m left with the other side chick. How come Kaaya has so many side chicks around her?” he remarked. Gautami smirked. They were forced to spend time together, and after a while, their conversation drifted towa...
Read more

เค—ोंเคงเคณ, เค†เคฃि เค“เคณเค–ीเคšी เค•ुเคœเคฌुเคœ

-
 เคฎुंเคฌเคˆเคšी เคฒोเค•เคฒ เคฎ्เคนเคฃเคœे เคซเค•्เคค เคช्เคฐเคตाเคธ เคจाเคนी, เคคी เคเค• เคญाเคตเคจा เค†เคนे - เค—เคกเคฌเคก, เค˜ाเคˆ, เค†เคฃि เคคเคฐीเคนी เคช्เคฐเคค्เคฏेเค•ाเคš्เคฏा เค†เคฏुเคท्เคฏाเคคीเคฒ เคเค–ाเคฆी เค›ोเคŸीเคถी เค•เคฅा เคœเคชเคฃाเคฐी. เคคो เคฆिเคตเคธเคนी เคคเคธाเคš เคนोเคคा. เค‘เคซिเคธเคฎเคงूเคจ เค‰เคถीเคฐ เคाเคฒेเคฒा เค—ौเคฐเคต เคธ्เคŸेเคถเคจเคตเคฐ เคฒोเค•เคฒ เคชเค•เคกाเคฏเคฒा เค…เค•्เคทเคฐเคถः เคงाเคตเคค เคนोเคคा. เคœिเคจा เค‰เคคเคฐเคคाเคจाเคนी เคค्เคฏाเคš्เคฏा เคชाเคตเคฒांเคจा เคฌ्เคฐेเค• เคจเคต्เคนเคคा. เคฒोเค•เคฒ เคธुเคŸเคค เคนोเคคी, เคชเคฃ เคค्เคฏाเคฒा เคคी เค•ोเคฃเคค्เคฏाเคนी เคชเคฐिเคธ्เคฅिเคคीเคค เคชเค•เคกाเคฏเคšी เคนोเคคी. เคค्เคฏाเคš เคตेเคณी, เคเค• เคฎुเคฒเค—ी เคฎाเคค्เคฐ เคถांเคคเคชเคฃे, เคชुเคขเคš्เคฏा เคฒोเค•เคฒเคš्เคฏा เคตेเคณेเคจुเคธाเคฐ เคšाเคฒเคค เคนोเคคी. เคคिเคš्เคฏा เคšेเคนเคฑ्เคฏाเคตเคฐ เค˜ाเคˆ เคจเคต्เคนเคคी, เคคเคฐ เคเค• เคถांเคค เคฒเคฏ เคนोเคคी. เค†เคฃि เค…เคšाเคจเค•… เคงเคกाเคฎ! เค—ौเคฐเคตเคšा เคœोเคฐเคฆाเคฐ เคงเค•्เค•ा เคฒाเค—ूเคจ เคคी เคฎुเคฒเค—ी เค–ाเคฒी เคชเคกเคฒी. เค—ौเคฐเคต เคฎाเคค्เคฐ เค‡เคคเค•ा เค˜ाเคˆเคค เคนोเคคा เค•ी เคค्เคฏाเคฒा เคฏाเคšं เคญाเคจเคนी เคจเคต्เคนเคคं. เคคो เคชुเคขे เคชเคณเคคเคš เคฐाเคนिเคฒा. เคฎुเคฒเค—ी เค‰เค เคฒी, เคฐाเค—ाเคจे เค“เคฐเคกเคฒी. เค†เคœूเคฌाเคœूเคšे เคฒोเค•เคนी เคค्เคฏाเคฒा เคธुเคจाเคตเคค เคนोเคคे. เคชเคฃ เคคो? เคคो เคคเคฐ เคค्เคฏा เคธเค—เคณ्เคฏाเคชाเคธूเคจ เค…เคจเคญिเคœ्เคžเคš. เคฒोเค•เคฒเคฎเคง्เคฏे เคšเคขूเคจ เคธीเคŸเคตเคฐ เคฌเคธเคคाเคš เคค्เคฏाเคจे เคเค• เคฎोเค ा เคถ्เคตाเคธ เค˜ेเคคเคฒा - “เคนुเคถ्เคถ!” เคคेเคตเคข्เคฏाเคค เคเค• เคฎाเคฃूเคธ เคถेเคœाเคฐी เคฏेเคŠเคจ เคฌเคธเคฒा เค†เคฃि เคค्เคฏा เคฎाเคฃเคธाเคจे เคตिเคšाเคฐเคฒं, “เค…เคฐे เคเคตเคขी เค•เคธเคฒी เค˜ाเคˆ? เคคुเค्เคฏा เคงเค•्เค•्เคฏाเคจे เคเค• เคฎुเคฒเค—ी เคชเคกเคฒी, เค†เคฃि เคคू เคฎाเค—े เคตเคณूเคจ เคฌเค˜िเคคเคฒंเคนी เคจाเคนीเคธ, เคธॉเคฐीเคนी เคจाเคนी เคฎ्เคนเคฃाเคฒाเคธ.” เค—ौเคฐเคต เคฅोเคกा เค—ोंเคงเคณเคฒा. “เคนो เค•ा? เค—เคกเคฌเคกीเคค เคाเคฒं เค…เคธेเคฒ. เคซाเคฐ เคฒाเค—เคฒं เคจเคธेเคฒ เคจा?” “เคฎाเคนिเคค...
Read more

เคค्เคฏा เคเค•ा เคจเคœเคฐेเคจंเคคเคฐ After That One Look

-
This blog consists of both English and Marathi versions. You will find the Marathi version at the end of the English version. เคฏा เคฌ्เคฒॉเค—เคฎเคง्เคฏे เค‡ंเค—्เคฐเคœी เค†เคฃि เคฎเคฐाเค ी เค…เคถा เคฆोเคจ्เคนी เค†เคตृเคค्เคค्เคฏा เค†เคนेเคค. เคฎเคฐाเค ी เค†เคตृเคค्เคคी เคคुเคฎ्เคนाเคฒा เค‡ंเค—्เคฐเคœी เค†เคตृเคค्เคคीเคš्เคฏा เคถेเคตเคŸी เคธाเคชเคกेเคฒ. English version... It was one of those quiet rainy afternoons where time slows down. The gentle rhythm of raindrops against the window created a perfect background score as Mithila sat curled up with her book, lost in a world of words. Her peace, however, was abruptly interrupted by loud honking and unfamiliar voices echoing through the building. “Aadu, what’s that noise?” she asked, slightly annoyed. Her Aaji, ever curious, peeked through the window and replied, “Looks like a new family is moving in… oh, and they have a son. Seems about your age!” Mithila rolled her eyes, closing her book with a soft thud. “Stop being so nosy, Aadu,” she said, giving her an exaggerated look of disbelief. Little did she know, this wasn’t just a new family moving in...
Read more